communicatie

Lennie krijgt begeleiding op basis van Geweldloze Communicatie. Geweldloze Communicatie is een specifieke manier van communiceren die is ontwikkeld door de Amerikaanse psycholoog Marshall Rosenberg. De begeleiding helpt Lennie om emoties te verwerken en met zichzelf en anderen te communiceren.

Hieronder staan links naar een samenvatting van het Geweldloze Communicatie-model. Klik hier om het Worddocument te downloaden, klik hier om het PDF-document te downloaden.

Op deze webpagina vind je antwoord op de volgende vragen:
  • Wat betekent Geweldloze Communicatie voor Lennie?
  • Vindt Lennie dat ze beter kan communiceren dan anderen?
  • Als je je bezig houdt met Geweldloze communicatie, vind je dan dat mensen die zich niet bezig houden met GC op een gewelddadige manier praten?
  • Denk je dan over elk woord wat je zegt na? En mag je nooit eens spontaan zijn?
  • Vind je GC niet onnatuurlijk?
  • Wordt het niet saai als iedereen op dezelfde manier gaat praten?
  • Doe je bij Geweldloze Communicatie alleen dingen met je hoofd?
Wat betekent Geweldloze Communicatie (GC) voor Lennie?

Lennie: ‘Ik voel me sociaal onzeker, voel paniek in sociale situaties en ben snel door dingen van streek. Soms reageren mensen gekwetst op mijn woorden zonder dat het mijn bedoeling is hen te kwetsen. Er ontstonden miscommunicaties. De begeleiding op basis van Geweldloze Communicatie heeft mij handvatten gegeven om daar mee om te gaan.
‘Wat mij aanspreekt in Geweldloze Communicatie is de eenvoud van het model. Mijn hoofd is door de ME moe, mistig, duizelig en grieperig. Het lijkt of er stukjes glas in mijn hoofd zitten waarlangs elke gedachte pijn doet. In de chaos en storm van mijn emoties en alles wat er om mij heen gebeurt, heb ik behoefte aan iets om me aan vast te houden. Ik richt mij nu op de vier elementen van dit model. Dat geeft me structuur en meer grip op mijn leven.'
‘De begeleiding helpt mij mijn emoties te verwerken en af te vloeien. Ook oefen ik hoe ik in sociale situaties kan reageren en hoe ik de zorg, die ik nodig heb, adequater kan organiseren. Dit helpt me om uit de neerwaartse spiraal van stress, angst en paniek en vervolgens uitputting te blijven.’

Op de website van Stichting Intermobiel staat een interview met Lennie over wat Geweldloze Communicatie voor haar betekent in haar leven. Klik hier om naar dat interview te gaan.

Vindt Lennie dat ze beter kan communiceren dan anderen?

Lennie: ‘Nee, dat vind ik niet. Ik hou me met GC bezig en ik heb de begeleiding nodig omdat ik het nog niet kan. Als ik het al zou kunnen, dan zou ik me er niet meer mee bezig hoeven houden. Er is voor mij nog een lange leerweg te gaan.’

Als jij je bezig houdt met GC, vind je dan dat mensen die zich niet bezig houden met GC op een gewelddadige manier praten?

Het woord 'geweldloos' in de term 'Geweldloze Communicatie' komt vanuit een vertaling van het woord ahimsa in het sanskriet, een woord dat Gandhi gebruikte. In het Nederlands en Engels is er geen goede vertaling voor dat woord. Het betekent zoiets als 'een plek voorbij goed en fout'.

Lennie: 'Ik vind het een nadeel van het woord Geweldloze Communicatie dat het soms gebeurt dat mensen die het begrip nog niet kennen, er bijna in te lijken horen dat iedereen die niet met Geweldloze Communicatie bezig is, gewelddadig praat. Voor mij heeft het die betekenis niet. Ik vind het moeilijk om uit te leggen hoe de betekenis voor mij wel is.'

Er zijn mensen die andere woorden geven aan Geweldloze Communicatie, bijvoorbeeld 'verbindende communicatie', 'authentieke en geweldloze communicatie' of 'compassionate communication'. Lennie gebruikt Geweldloze Communicatie omdat het de meest gebruikte term is en andere woorden voor haar de lading niet dekken. Lennie: 'soms wil ik geen verbinding. Dan heb ik rust en ruimte nodig. Dan gaat de term verbindende communicatie niet op. Wilco wil iets opzetten met de term 'openhartig coachen /openhartig managen'. Die term klopt voor mij wel. Als ik zeg 'Ik voel me bang als je later komt dan afgesproken omdat ik graag mijn kleren aan wil hebben voordat de fysiotherapeut binnen komt', zeg ik opener wat er in me omgaat dan wanneer ik zeg: 'Je kunt het niet maken om te laat te komen! Je weet toch dat de fysiotherapeut komt!'

Lennie: 'Ik ben niet bezig met beoordelen wie er goed, fout of geweldlloos en niet-geweldloos praat, ik ben bezig om me te concentreren op wat er in mezelf leeft en wat de intentie is van wat de ander wil overbrengen.’

Merel: 'Geweldloos communiceren betekent voor mij dat ik mij probeer uit te drukken op een manier die de kans verkleint dat iets wat ik zeg als geweld overkomt. Een oordeel kan bijvoorbeeld pijnlijk zijn om te horen en als geweld beleefd worden.'
‘En het betekent dat ik naar de ander luister op een manier zodat ik wat de ander zegt zo min mogelijk als geweld naar mezelf ervaar. Als iemand zegt: 'jij bent een egoist.' en ik vertaal dat naar 'Baal je omdat ik het laatste stukje taart heb gegeten en had jij het graag willen hebben?', dan komt het minder als geweld op mij over en roept het minder pijn in me op.'

Lennie eet vegetarisch. Daar heeft ze voor gekozen omdat ze wil dat er voor haar eten zo min mogelijk dieren hoeven te sterven. Ze vertelt: 'Als ik iemand zie die een plakje ham op zijn brood heeft, zie ik iemand die andere keuzes maakt rondom voedsel dan ik doe. Er komt dan niet een oordeel in me op over wie er het beste eet. Zo is het voor mij ook met Geweldloze Communicatie.'

Merel: 'Er zijn veel manieren om iets te zeggen. Het doel van Geweldloze Communicatie is om bij te dragen aan de kwaliteit van contact /verbinding en om manieren te vinden die zo veel mogelijk ieders behoefte vervullen. Er zijn andere manieren die datzelfde doel kunnen bereiken en die evengoed geweldloos zijn, ook al is niet bewust het model voor Geweldloze Communicatie gebruikt. Het is een model, niet het énige model.'

Lennie: 'Als iemand de elementen van het model voor Geweldloze Communicatie verweeft in zijn manier van praten, is het gesprek voor mij makkelijker te volgen. Maar ik heb dan niet het oordeel dat iemand het niet goed doet als hij of zij die elementen niet gebruikt. Ik denk dan: oei, dit is moeilijk voor mij om te horen of oei, ik kan het niet volgen, wat ben ik blij dat er een begeleider bij is die het me kan uitleggen. Geweldloze Communicatie is een manier die voor mij toegevoegde waarde heeft. Ik besef dat dit niet voor iedereen geldt.'

Denk je dan over elk woord dat je zegt na? En mag je nooit eens spontaan zijn?

Lennie denkt tijdens een gesprek niet over elk woord dat ze wil zeggen na. Ze vertelt: ‘In een gesprek concentreer ik me op wat er in mij leeft en wat er bij de ander leeft en dan floep ik eruit wat in me opkomt. Gelukkig is de begeleider er om de dingen die ik eruit floep te vertalen als het nodig is. Het is net zoals met leren fietsen: als je dat leert, denk je ook niet na over hoe je precies je benen beweegt, je doet het gewoon en dan gaat het steeds beter. Als ik wil nadenken over iets dat ik wil gaan zeggen, doe ik dat in een begeleidingsgesprek of denk ik er zelf van tevoren over na.’

‘Doordat ik meer vertrouwen heb dat ik de dingen kan zeggen op een manier die voor de ander te verteren is, is het makkelijker voor me om spontaan te kunnen zijn. Ik schat in dat ik niet zo spontaan ben als sommige andere mensen zijn. Ik denk regelmatig na over hoe ik iets communiceer. Dat deed ik voor dat ik GC kende ook, dus daarin zit voor mij geen verschil. Het verschil met voordat ik GC kende, is dat ik nu meer tevreden ben met het resultaat van mij denkwerk over de communicatie.’

Vind je GC niet onnatuurlijk?

Wilco: 'Deze vraag lijkt voort te komen uit goed en fout denken: Als ik niet precies het model toepas doe ik het fout. Ik ga dan krampachtig proberen het goed te doen. Die krampachtigheid is wat ik in het begin als onnatuurlijk ervaarde.'

Lennie: 'Toen ik GC tegenkwam, dacht ik gelijk: wouw, dit wil ik leren. Ik ervaarde het als een natuurlijker manier van communiceren dan dat ik deed. Ik voel me meer mezelf nu ik GC heb geleerd omdat ik meer woorden en manieren heb gevonden om uit te drukken wat er in me leeft.

Merel: 'Ik hoor vaker van mensen dat ze GC in het begin als onnatuurlijk ervaren. Bij de meeste mensen wordt dat minder als ze meer geoefend zijn en een persoonlijke manier hebben gevonden in het toepassen van GC.’

Inde: 'Ik vind het belangrijker dat ik respectvol en met zorg praat, op een manier waarbij ik verbinding ervaar en ik conflicten kan herstellen, dan dat mijn communicatie spontaan is en natuurlijk over komt'

Lennie voegt toe: ‘Ik ben me ervan bewust dat het door andere mensen anders ervaren kan worden dan hoe het voor mij is. Misshien is het voor iemand anders wel dat hij GC als onnatuurlijk blijft ervaren, ook al is hij of zij er langere tijd mee bezig.’

Wordt het niet heel saai als iedereen op dezelfde manier gaat praten?

Anke: 'Nadat ik mijn eerste twee trainingen bij Vine Coaching en Training had gedaan, had ik het idee dat als iedereen GC beoefende er geen spontaniteit en eigenheid in de communicatie meer zouden zijn. Ik dacht: iedereen spreekt dan toch hetzelfde? Iedereen benoemt alleen waarnemingen, gevoelens, behoeften en verzoeken... Dit beeld is intussen gewijzigd; GC ervaar ik als kleurrijk en het sluit meer aan bij wat ik over wil brengen. Het lijkt nu soms voor me alsof anderen die geen GC spreken een andere taal spreken. Als er bijvoorbeeld veel oordelen en interpretaties geuit worden, voel ik me verward en voel ik innerlijke pijn. Er wordt over anderen gepraat met minder respect en mededogen dan waar ik waarde aan hecht.'

Wilco: 'Voor ons nieuw op te zetten bedrijf om openhartig managen te trainen, schrijven we een strategisch plan. Wij schrijven op welke behoeften we voor de omgeving willen vervullen. Daardoor krijgen we een stabiel plan want behoeften zijn niet aan mode onderhevig. Bewustzijn van de behoeften die we willen vervullen maakt ons bewust van de overvloed aan strategieën waarmee die behoeften in te vullen zijn. Dat maakt ons bedrijf dynamischer. Door de behoeften te kennen gaan we de manier waarop we de behoefte vervullen inkleuren en daardoor komen de verschillen tot uiting.'

Doe je bij Geweldloze Communicatie alleen dingen met je hoofd?

GC is niet specifiek bedoeld om je gevoelens te leren voelen of bij je gevoelens te komen. Het is een communicatie techniek om je gevoelens tot uitdrukking te brengen, een techniek waar je inderdaad je hoofd bij nodig hebt. Dat is een van de redenen waarom het niet voor iedereen geschikt is.

Lennie: ’Als ik zelf een kronkelig hoofd krijg van het nadenken, kies ik er voor om op dat moment niet meer aan GC te denken.’

Merel: 'Sommige mensen ervaren dat ze blokkeren door het nadenken als ze GC proberen toe te passen. Dat maakt voor hen op dat moment GC mogelijk minder geschikt. De meeste tijd ervaar ik GC als een samenspel tussen gevoel en verstand. Het vraagt me om contact te maken met wat er wezenlijk van binnen in me leeft aan gevoelens, behoefen, gedachten en om daar woorden aan te geven. Woorden die wat er in me leeft kunnen uitdrukken op een manier waarbij de ander mij werkelijk kan verstaan.’


vorige menu keuze: matras
volgende menu keuze: informatie