pauline

Lennie heeft op twee manieren begeleiding van pauline.  Ze heeft incidentele individuele begeleiding en luistert mee bij een cursus die pauline via skype geeft. De cursussen van Pauline zijn op basis van Geweldloze Communicatie.

praten en de tekst zien tegelijkertijd

Lennie: Wat ik fijn vind aan de individuele begeleiding van pauline, is dat ik met haar via skype kan werken en ze daarbij dingen voor me op schrijft die ik gelijk  kan lezen. We doen dat meestal in google docs. Het is voor mij belangrijk dat ik tijdens het praten in de tekst kan zien waar we over praten. Ik kan op die manier de draad van het gesprek beter vasthouden, me beter concentreren en beter onthouden waar we het over gehad hebben. En als ik het vergeten ben, kan ik het nalezen. Bij een gesprek kunnen zien waar we over praten, geeft me rust, en het voorkomt dat ik paniek krijg doordat ik het niet meer kan overzien. Ik ben blij en dankbaar dat ik dankzij Pauline heb ontdekt hoe waardevol deze manier van werken voor me is. Als ik iets alleen hoor, dartelen na het gesprek flardjes van het gesprek in mijn mistig hoofd rond en voel ik me verward. Als ik het dan kan nalezen voel ik mij helderder en rustiger.

De oefengroep

Lennie luistert mee met een oefengroep die Pauline heeft via skype. De ene keer praat ze meer mee dan de andere keer. Dat is afhankelijk van hoeveel energie Lennie heeft.  Lennie:  'Voor mij is het 'het samen zijn' in een groep bijzonder, het onder de mensen zijn. Het voelt voor mij alsof ik echt bij de groep hoor, ookal heb ik weinig energie om mee te doen en mis ik gedeeltes als ik te moe ben om te luisteren. Met de zorgverleners hier in huis heb ik altijd één op één contact en contact in een groep waarbij ik me prettig voel, is kostbaar voor me. Ik voel me veilig bij mensen die met geweldloze communicatie bezig zijn.

Door mee te luisteren en om haar heen Geweldloze Communicatie te horen, slijt de communicatie automatisch meer in haar eigen systeem, zegt Lennie. 'Ik wil graag dat het zo goed in mijn systeem gaat slijten dat ik zelfs op de moeilijkste momenten automatisch GC blijf spreken.'

Een wonder

Lennie is blij dat de anderen in de oefengroep bereid zijn rekening te houden met haar korte concentratieboog. Zo geven ze haar bijvoorbeeld ruimte om vragen te laten stellen tijdens dat iemand aan het praten is. 'Om iemand te kunnen volgen en me te kunnen verbinden met wat hij of zij zegt, is het voor mij nodig vragen te stellen direct als ze in mij opkomen', legt Lennie uit. 'Die vragen helpen mij om helder te krijgen wat iemand precies bedoelt en ze helpen mij om wat iemand zegt te vertalen naar een kader dat ik kan volgen, een kader van waarnemingen, gevoelens, behoeften en verzoeken. Op die manier kan ik beter mijn aandacht vasthouden. Mijn geheugen werkt kort en als ik een vraag niet direct stel, vergeet ik wat ik wilde vragen.  Dan krijg ik flardjes van vragen die in de mist in mijn hoofd dwarrelen, raak ik verward en de draad  kwijt, en ben ik niet meer met mijn aandacht aanwezig bij het gesprek.'

Pauline heeft het initiatief genomen om met de andere deelnemers af te stemmen hoe het voor hen is als Lennie vragen tussendoor stelt. De groep is erop  uitgekomen dat er ruimte is voor Lennie om mijn vragen tussendoor te stellen, tenzij iemand van te voren heeft aangegeven geen vragen tussendoor te willen, of als iemand op dat moment zegt: 'nu even niet.'

Voor Lennie was het bijna een wonder dat er een oplossing was gevonden rondom het vragen stellen. 'Ik was gewend dat conflicten tussen mensen in blijven staan', zegt Lennie. 'Ik was zo gefrustreerd dat ik wilde stoppen met de oefengroep. Zonder ruimte om mijn vragen te stellen, had de oefengroep te weinig toegevoegde waarde voor mij om er mee door te gaan. Ik was gewend om te stoppen met iets als het niet tegemoet kwam aan wat ik nodig had. Ik was teleurgesteld want ik had ook behoefte aan het contact. Deze keer hebben we erover gepraat. Ik ervaarde dat ik gezien werd en begrepen in hoe het voor mij was en in wat ik nodig had. Ik ben daar ontroerd van en het is bijzonder voor me dat we er zo uit konden komen, dat we een oplossing konden vinden waarmee iedereen  tevreden is, terwijl de behoeften in eerste instantie tegenstrijdig leken. Ik ben blij dat Pauline in staat was dat te leiden en voel me nu prettig en veilig in de oefengroep.'

Klik hier om naar de website van Pauline te gaan.

De Geweldloze Communicatie - dansvloeren

Tijdens de oefengroep maakt Pauline  onder andere gebruik van de GC dansvloeren. Elke dansvloer bestaat uit een serie kaarten die op de grond gelegd kunnen worden. Elke kaart vertegenwoordigt een stap binnen het model van Geweldloze Communicatie.Er zijn verschillende dansvloeren voor verschillende situaties. Er is bijvoorbeeld de ja/nee dans, de woede-dans, en de 13 stappen dans. De dertien stappen dans is normaal gesproken de dans die je als eerste doet. Hij bestaat uit kaarten die te maken hebben met de vier  basis elementen van Geweldloze Communicatie: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek. Pauline heeft de dansvloeren digitaal gemaakt en gebruikt ze in google docs. Degene die de dansvloer loopt, selecteert het vakje waarop hij of zij staat door erop te klikken. Doordat er dan een gekleurd randje om de cel komt, kan iedereen zien op welk vakje degene die de dansvloer loopt en de begeleider zijn.

'Lennie: 'De dansvloeren spreken me aan omdat ik dan kan zien bij welke stap degene die de dansvloer loopt is. Dat geeft me helderheid en rust en en ik kan me beter concentreren. Voor mij zijn de digitale dansvloeren een perfecte uitkomst. Ik ben aan bed gebonden en kan niet lopen. Deze digitale variant waarbij je het vakje aanklikt, kan ik wel 'lopen'

Samen met de ontwerpers van de dansvloeren, Gina Lawrie en Bridget Belgrave, is Pauline bezig een DVD te maken met informatie over de dansvloeren en fragmenten van mensen die een dansvloer aan het lopen zijn.

ga voor meer informatie naar www.NvcDanceFloors.com (Engelstalig)
voor meer informatie in het Nederlands, klik hier


about the dancefloors (english)

In the exercise group with Pauline we sometimes use the NVC dancefloors. Every dancefloor consists of a set of cards to put on the floor. Every card represents a step of the model for NonViolent Communication. There are different dancefloors for different situations, for example the yes-no dance, the anger dance and the 13 steps dancefloor. The thirteen steps  dancefloor is mostly used to start with. The 13 steps dancefloor consists of cards that represent the four baisc elements of NVC: observation, feeling, universal need and request. Paulne made the dancefloors digital. She uses them in google docs. The person walking the dancefloor selects the cell whom he or she is standing at. When the cell is selected, a coloured rim appears around the cell. That way you can see at which step the person walking the floor and the counselor are standing at. Lennie: 'I really like the dancefloors because I can see the steps that somebody is making. It meets my need for clarity and peace. I can concentrate better. For me the digital dancefloors are perfect because I cannot walk myself. The digital version I can 'walk' myself.

At this moment Pauline is working at a DVD together with the creators of the dancefloors, Gina Lawrie and Bridget Belgrave.
For more information about the dancefloors, go to www.NvcDanceFloors.com


vorige menu keuze: martina
volgende menu keuze: reina